W razie naj­mniej­szego nawet podej­rze­nia zatru­cia grzy­bami należy:

Natych­miast pro­wo­ko­wać wymioty aż do cał­ko­wi­tego opróż­nie­nia żołądka, zabez­pie­cza­jąc pierw­szą por­cję wymio­cin do bada­nia mikologicznego.

Można rów­nież wyko­ny­wać płu­ka­nie żołądka, zabez­pie­cza­jąc pierw­szą por­cję popłu­czyn do bada­nia. Następ­nie należy poda­wać duże ilo­ści węgla aktywowanego.

Oczy­wi­ście naj­le­piej nie­zwłocz­nie zgło­sić się do leka­rza, wezwać pogo­to­wie itd. Fachowa pomoc gwa­ran­tuje zwięk­sza nasze szanse na prze­ży­cie i zmniej­sze­nie uszko­dzeń np. wątroby.

Każda osoba, u któ­rej wystą­piły objawy cho­ro­bowe w 4 lub wię­cej godzin od spo­ży­cia grzy­bów powinna być pod­dana obser­wa­cji szpitalnej.

Naj­bar­dziej tru­ją­cym z grzy­bów jest mucho­mor sro­mot­ni­kowy. Zatru­cie mucho­mo­rem sro­mot­ni­ko­wym obar­czone jest bar­dzo dużą śmier­tel­no­ścią, która wynosi od 11 do 40%. Dzieje się tak dla­tego, że objawy zatru­cia wystę­pują późno, gdy doszło już do nie­od­wra­cal­nego uszko­dze­nia wątroby

Wpływ na to ma fakt, że  łatwo można pomy­lić go z innymi grzy­bami np. gąską zie­lonką, gołąb­kiem zie­lo­na­wym, gołąb­kiem grynsz­pa­no­wym, czu­bajką kanią. Dodat­kowo śmier­tel­nie tru­jący mucho­mor sro­mot­ni­kowy jest pra­wie pozba­wiony smaku i nie ma żadnego cha­rak­te­ry­stycz­nie nie­przy­jem­nego zapa­chu. Dla­tego łatwo jest go nie­świa­do­mie spożyć.

Nie­zwy­kle sku­teczny w walce z zatru­ciem mucho­mo­rem sro­mot­ni­ko­wym jest ostro­pest pla­mi­sty. Potrafi nawet pomóc w przy­pad­kach zatru­cia tym grzy­bem – podany do 48 godzin po zje­dze­niu tego grzyba może zapo­biec zatru­ciu jego tok­sy­nami.

Ostro­pest pla­mi­sty jest też sku­teczny w lecze­niu wielu innych scho­rzeń wątroby.