Żywokost lekarski — zastosowanie i uprawa

Żywo­kost lekar­ski to bylina osią­ga­jąca l m wyso­ko­ści. Wystę­puje dość pospo­li­cie na łąkach i w rowach, a na polach upraw­nych (szcze­gól­nie wil­got­nych) i co cie­kawe,  jest uciąż­li­wym chwastem.

Żywo­kost kwit­nie od maja do lipca. Surow­cem lecz­ni­czym jest korzeń żywo­ko­stu, wyko­pany jesie­nią lub wcze­sną wiosną.

Sto­so­wa­nie:

Korze­nie należy dokład­nie umyć, a następ­nie w cało­ści suszyć.
Dobrze wysu­szone korze­nie powinny być z zewnątrz ciemne (pra­wie czarne), a po prze­ła­ma­niu — białe.

Korzeń żywo­ko­stu zawiera mię­dzy innymi alan­to­inę (sub­stan­cję uła­twia­jącą i przy­spie­sza­jącą two­rze­nie się naskórka), śluzy, garb­niki, kwasy orga­niczne, gumy i żywice.

Medy­cyna ludowa zale­cała żywo­kost jako śro­dek przy­spie­sza­jący goje­nie się ran i zra­sta­nie zła­ma­nych kości.

Obec­nie w lecz­nic­twie bywa uży­wany wyłącz­nie zewnętrz­nie w postaci:

  • okła­dów na rany,
  • okła­dów na odmrożenia,
  • okła­dów na oparzenia,
  • okła­dów na owrzodzenia,
  • okła­dów na żylaki,
  • okła­dów na egzemę,
  • oraz okła­dów przy zła­ma­niach kości

Dodaj komentarz

© 2009 - 2014 Portal Zdrowia. Wszystkie prawa zastrzeżone. · RSS Artykułów · RSS Komentarzy