Żywokost lekarski – zastosowanie i uprawa

Żywokost lekarski to bylina osiągająca l m wysokości. Występuje dość pospolicie na łąkach i w rowach, a na polach uprawnych (szczególnie wilgotnych) i co ciekawe,  jest uciążliwym chwastem.

Żywokost kwitnie od maja do lipca. Surowcem leczniczym jest korzeń żywokostu, wykopany jesienią lub wczesną wiosną.

Stosowanie:

Korzenie należy dokładnie umyć, a następnie w całości suszyć.
Dobrze wysuszone korzenie powinny być z zewnątrz ciemne (prawie czarne), a po przełamaniu – białe.

Korzeń żywokostu zawiera między innymi alantoinę (substancję ułatwiającą i przyspieszającą tworzenie się naskórka), śluzy, garbniki, kwasy organiczne, gumy i żywice.

Medycyna ludowa zalecała żywokost jako środek przyspieszający gojenie się ran i zrastanie złamanych kości.

Obecnie w lecznictwie bywa używany wyłącznie zewnętrznie w postaci:

  • okładów na rany,
  • okładów na odmrożenia,
  • okładów na oparzenia,
  • okładów na owrzodzenia,
  • okładów na żylaki,
  • okładów na egzemę,
  • oraz okładów przy złamaniach kości

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *